lise 1 zamanlarım, radyo vasıtasıyla tanışacağım kanber abimin ara sıra radyo programına katılırdım. ilk orada duymuştum ibrahim sadrinin sen benim 17 yaşımsın şiirini o kadar hoşuma gitmişti ki, tabi o zamanlar sevdiğiniz bi şarkı varsa ona denk gelmeyi beklemek zorundasınız, sizin elinizde olan tek şey bi bokun elinizde olmadığı. o yıllar çok güzeldi be belkide ondan hızlı geçti. ama bilmiyorum ki, büyüklerde hep zamanın gitgide daha hızlı geçtiğinden yakınır. burdan konuyu izafiyet teorisine bağliyim mi lan he? eheh şaka şaka. öyle yaşıyoruz ki bi bokun farkında değiliz, der ya italyanlar carpe diem başka bi şey demiem diye, heh aga o iş yaş ya valla ben düşündüm, o kadar düşündüm ki anı yaşadığımız anlar çok daha hızlı geçiyor anlamıyosun lan nası yaşlandığını. belki şu yaşadıklarım, şu an şunları yazışım ömrümün daha yavaş tükendiğini hissettiriyor bana, yok lan öylede değil orospu çocuğu aynştaynın sikik teorisi işte, nat mor.
geçmeyin lan yıllar geçmeyin anasını satayım geçtikçe benden eksiltiyonuz, her şeyden eksiltiyonuz. olmuyo mu lan geçmeseniz, yetmedi mi öldürdüğünüz insan, yetmedi mi bitirdiğiniz güzelim anlar, anılar. eskinin kavgaları bile iyiydi lan en azından erkekçeydi. şu an mevzuya gitsem götümü mü keserler, kurşunla mı seviştirirler belli değil öyle yada böyle geçti seneler amazon ormanı saçım asya bozkırlarına dönen saçım ahh ahh.. en çokta sana bu yüzden kızıyorum zaman, sevdiğim her şeyi alacaksın. sana meydan okumak resmen sıfırı tüketmek o yüzden geç ama, bari yavaş yavaş geç be zaman yavaş yavaş. bu mevzularla alakalı güzelimde bi söz vardı onuda ekleyeyim forsumuz olsun eyvallah, "her insan dünya üzerinde zamanın bıraktığı bi yara izidir."
nüteküm öyle de yetişemiyor insan bi şeylere ve geçtikçe zaman dahada artıyor o telaş, o yetişememe. yıllar geçtikçe farkediyosun ki zaten çoktan kaybettiğin bi oyunun içinde maçın bitmesini bekliyosun. altın değerinde bi söz var ihtiyarlar, büyükler herkes söyler bunu, "gençliiin gıymetini bil evlad" şeklinde. bu sözü artık duymuyorum, en çokta bu koyuyo
geçmeyin lan yıllar geçmeyin anasını satayım geçtikçe benden eksiltiyonuz, her şeyden eksiltiyonuz. olmuyo mu lan geçmeseniz, yetmedi mi öldürdüğünüz insan, yetmedi mi bitirdiğiniz güzelim anlar, anılar. eskinin kavgaları bile iyiydi lan en azından erkekçeydi. şu an mevzuya gitsem götümü mü keserler, kurşunla mı seviştirirler belli değil öyle yada böyle geçti seneler amazon ormanı saçım asya bozkırlarına dönen saçım ahh ahh.. en çokta sana bu yüzden kızıyorum zaman, sevdiğim her şeyi alacaksın. sana meydan okumak resmen sıfırı tüketmek o yüzden geç ama, bari yavaş yavaş geç be zaman yavaş yavaş. bu mevzularla alakalı güzelimde bi söz vardı onuda ekleyeyim forsumuz olsun eyvallah, "her insan dünya üzerinde zamanın bıraktığı bi yara izidir."
nüteküm öyle de yetişemiyor insan bi şeylere ve geçtikçe zaman dahada artıyor o telaş, o yetişememe. yıllar geçtikçe farkediyosun ki zaten çoktan kaybettiğin bi oyunun içinde maçın bitmesini bekliyosun. altın değerinde bi söz var ihtiyarlar, büyükler herkes söyler bunu, "gençliiin gıymetini bil evlad" şeklinde. bu sözü artık duymuyorum, en çokta bu koyuyo
No comments:
Post a Comment